Светиот бискупски совет на Српската православна црква го избра митрополитот на Загреб-Љубљана, Порфириј, за 46-ти поглавар на Српската православна црква (СПЦ).
Неколку минути пред 16 часот заѕвонеа sвоната во црквата ,,Свети Сава” во Врачар, што укажа на тоа дека беше избран 46-от српски патријарх, наследувајќи го починатиот патријарх Иринеј, кој почина во ноември 2020 година од последиците од инфекција со коронавирус.
Изборот на нов патријарх на СПЦ не само што е важно религиозно прашање, туку има и големо политичко значење за Србија, имајќи предвид дека српскиот претседател Александар Вучиќ досега многу се потпираше на поддршката на СПЦ, особено на чувствителни прашања како што се односите со Косово или Црна Гора. Важните политички одлуки обично се носелр со согласност на СПЦ и патријархот Иринеј, со кого Вучиќ имал многу добри односи.
Веднаш по прогласот, Порфириј го посети гробот на поранешниот патријарх Иринеј во криптата во Храмот на ,,Свети Сава” во Врачар и ја потпиша Меморијалната книга.
Устоличувањето на новиот патријарх на СПЦ се очекува во наредните денови во Катедралната црква во Белград, а откако Синодот на СПЦ ќе го одреди датумот, ќе следи интронизација во Пеќската патријаршија, некогашното духовно седиште на српските патријарси.
Почетоците на Порфириј (Периќ) во СПЦ
Тој дојде на чело на СПЦ како еден од современите српски духовници и интелектуалци. Зборува грчки, англиски и германски јазик, зборува руски јазик и е познат меѓу неговите соработници и во јавноста како личност со умерени ставови која негува лични пријателства со свештеници и претставници од други верски заедници.
Роден на 22 јули 1961 година во Бежеј, од таткото Радивоје и мајката Радојка Периќ, световно наречен Првослав.
Бил назначен за монах во 1985 година во манастирот Високи Дечани од страна на неговиот духовен отец, тогаш јеромонах д-р Иринеј (Буловиќ).
Дипломирал на Православниот богословски факултет во Белград во 1986 година, кога тогашниот бискуп во Рашка и Призрен, а потоа и српскиот патријарх Павле, го ракоположил за јероѓакон во манастирот Света Троица.
Докторирал во Атина, и е предавач и хуманитарец
Студирал на постдипломски студии во Атина од 1986 до 1990 година, по што бил назначен за игумен на Ковиj кај Нови Сад, кој според официјалната биографија на Српската православна црква „станал духовна мајка на многу млади“. Според многу проценки, тој ја оживеал оваа духовна и монашка заедница многу пати со неговото доаѓање и ја направил духовна татковина на многумина – млади луѓе, интелектуалци, уметници, актери, рок-музичари.
Како игумен, се занимавал со лекување на зависност, па затоа во 2005 година во манастирот ја основал терапевтската заедница „Земја на живеење“, признат како најуспешен проект за третман на зависност од дрога.
Тој е предавач на Одделот за пасторална психологија на Богословскиот факултет во Белград, ко-основач на Здружението на граѓани за ресоцијализација на жртвите на деструктивни верски секти и култови и претседател на Управниот одбор на хуманитарната фондација „Привредник“, кој обезбедува стипендии за талентирани и сиромашни студенти.
Докторирал во Атина.
Во 2005 година, Собранието на Србија, како претставник на сите цркви и верски заедници, го избра за член на Советот на Републичката агенција за радиодифузија (РБА). Придонел за започнување на серија радио и телевизиски емисии што се занимаваат со религиозни теми.
Назначување за митрополит на Загреб и Љубљана
Тој беше востоличен на тронот на 13 јули 2014 година во Катедралната црква Преображение во Загреб.
Во пресрет на стапувањето на должноста, новиот митрополит ги поздрави „сите граѓани на Хрватска и Словенија – православна, католичка и сите други религии, но и агностици или атеисти“ и истакна дека доаѓа „со отворено срце, со љубов кон своите браќа и сестри.”
Порфириј се залагаше за зачувување на кирилицата како дел од идентитетот на Србите во Хрватска, тврдејќи дека законите во Хрватска се повеќе или помалку добри, но има некаде голема празнина помеѓу она што законот го гарантира и она што се спроведува во пракса.
Скандалот со пеење на четничка песна и извинување
За време на неговиот мандат на чело на епархијата Загреб-Љубљана тој испрати пораки за помирување. Но, во 2016 година, тој се најде среде скандал откако снимката, наводно, направена пет години порано во Чикаго, откри дека пее четничка песна со други православни свештеници. Во песната се споменуваат „митралези“, „гранати“ и кокардата на четнички војвода Ѓујиќ.
,,Снимката беше објавена во 2015 година. После литургијата имаше ручек и забава, и му реков на Воја Билбија да ја испее „нашата песна“, мислејќи на „Таму далеку“. Почна да пее песна што не ја ни знам и некако пеев по нив, малку изненадено. Потоа замолкнав”, објаснил Порфириј околу овој скандал.
По избувнувањето на скандалот во јавноста, тој изрази жалење „за злоупотребата и манипулацијата со видео запис во негово друштво на свештеници кои пеат четнички песни“ и јазот меѓу Хрватите и Србите. Тој тврди дека во тоа време, како гостин во Чикаго, не можел да влијае на сите околности.
Пораки на помирување во Јасеновац
Но, инцидентот со четничката песна, што дури не се случи за време на неговиот мандат на чело на СПЦ во Хрватска, е единствената дамка во неговиот мандат што мина со многу помирливи пораки во иднина.
Истата година, кога избувна скандалот со снимката, тој во Јасеновац изјави дека не треба да ги додаваме жртвите, туку „треба да се молиме едни на други за прошка“.
„Ние не дојдовме тука да правиме математика и да собираме и да ги одземаме жртвите на ова страшно место, но дојдовме да се молиме за мирот на мачениците и Бог да им го даде небесното царство, но ние сме уште тука за да побарајте прошка од другите во покајание и да се молат на светите маченици. Жените и децата што загинаа таму да ни простат затоа што направивме против нив она што не требаше”, рече Порфириј.
[divider style=”solid” top=”20″ bottom=”20″]
[facebook]
